Vrijwilligers verzorgen Witte Fietsen op Veluwe

Door Monique van de Griendt, vrijwilliger webredactie
Foto's door Anco Bierman, vrijwilliger fotograf webredactie

De ANWB schonk Het Nationale Park De Hoge Veluwe in 1975 veertig ‘Witte Fietsen’. Bezoekers kunnen gratis van de fietsen gebruik maken. Inmiddels heeft het park 1700 fietsen. In de weekends helpen ANWB vrijwilligers ze te onderhouden.agb-anwb NPHV (25)

Henk Vedder uit Assen en Herman en Lies Wolting uit IJhorst stappen op deze warme zaterdag in juli al vroeg uit hun caravan en tent. Om negen uur inspecteren ze de fietsen bij parkingang Hoenderloo. Gehavende exemplaren nemen ze mee naar de werkplaats. Daar ondersteunen ze de fietsenmakers, vaste krachten van het nationaal park.

De vrijwilligers van het mentorkorps zetten alle gezonde fietsen netjes terug in de stallingen bij de drie ingangen en bij het bezoekerscentrum. Herman: ‘Dat is een warm karwei bij dertig graden.’ Henk: ‘We maken een tour met de vrachtauto, om te kijken wat er onderweg is blijven liggen. Je hoeft je hier namelijk niet aan de paden te houden. Buiten de rustgebieden voor het wild, mag je overal struinen. Bezoekers trekken met fiets en al het bos in en laten zaken achter. Zo ligt er in het Jeneverbessenbosje een computertje, die is ooit van mijn fiets gevallen.’

agb-anwb NPHV (36)‘Op een rustige zondag rijd ik voor negenen met het vrachtautootje over de smallere paden, op zoek naar zwerffietsen’, vertelt Henk. ‘Als het park open is, ontvangen we oproepen via de mobiele telefoon. We hebben een plattegrond met nummers, die staan ook op het wegdek. Als gestrande fietsers doorgeven bij welk nummer ze staan, kunnen we ze makkelijk vinden. Lies: ‘Meestal gaat het dan om blauwe huurfietsen: fietsen met versnellingen of tandems. Hebben ze een kapotte witte fiets, dan laten ze die achter zonder het te melden en zoeken gewoon een andere.’ 

De vrijwilligers voeren kleine reparaties ter plekke uit. Henk: ‘We hebben een kistje met sleuteltjes en tangetjes voor alles wat los zit. Een lekke band is al een grote reparatie want er moeten vaak nieuwe binnenbanden op. Dan fietsen ze te lang door op zachte banden. Die lopen van de velg af en scheuren.
agb-anwb NPHV (19)Dat valt niet meer te plakken.’ Herman: ‘En het zijn dikke banden, die gaan er niet makkelijk af, daar zijn onze professionele fietsenmakers wel even zoet mee.’

Lies: ‘We helpen ook met de uitgifte van gratis rolstoelfietsen en geven informatie over de huurfietsen. Die kunnen gewoon op slot.’ Henk: ‘Dan heb je twintig personen die door het park naar de andere ingang fietsen en daar hun fietsen achterlaten. Ze zetten ze op slot en de sleuteltjes gaan in een sleutelbus. Later zoeken wij de juiste sleutels weer bij de fietsen. Alles is genummerd, maar als het er veel zijn, blijft het een gepuzzel.’

‘In de vijfentwintig jaar dat ik hier nu kom, heb ik alle soorten wild zien’, zegt Henk. Het is er nu geen weer voor, die beesten hebben een bontjas aan dus die houden zich rustig. Maar een tijdje terug hadden we zelfs overlast van vossen. Een collega zat voor de caravan wat met zijn camera te knoeien en toen liep er zo één voor zijn telelens. Dat was helaas te dichtbij, niet scherp te krijgen!’

agb-anwb NPHV (29)‘Het werk is wel veranderd. In het begin kwam je met je reparatiekistje.
Later was er in het centrum, voor restaurant de Koperen Kop, een klein fietsen- werkplaatsje. Nu is er een mooie werkplaats met vier professionele krachten en houden wij ons naast het verplaatsen van fietsen vooral bezig met de bezoekers.’

‘Weet u misschien waar mijn auto staat?’, is één van de meest gestelde vragen.
Henk: ‘Op het entreebewijs kan ik zien waar de mensen het park zijn binnengekomen. Da’s meestal in Otterloo en daar is ook de grootste fietsenstalling. Maar sta je in Schaarsbergen en wil je naar het bezoekerscentrum, zo’n 12 kilometer verderop, dan wil je ook dat er een fiets voor je klaar staat. Op een mooie dag, zeg de laatste zomerdag in september, zijn alle fietsen in gebruik en kunnen er tekorten ontstaan op sommige plekken.’

agb-anwb NPHV (24)Henk: ‘Naast Nederlanders, krijgen we ook busladingen buitenlandse toeristen. Japanners bijvoorbeeld, die komen voor de schilderijen van Van Gogh in het Kröller Müller museum. De dames pakken steevast de witte kinderfietsjes!’ Soms moet je reddend optreden. Het zijn de simpelste fietsen die je je maar kunt bedenken. En er zijn hier wat hellinkjes. Ik hoorde een jongetje roepen: ‘Help, help, there are no brakes!’ Die was alleen bekend met handremmen.’